Krótkoterminowe wsparcie dla nastolatków od 13 r.ż.

Zgłaszają się do nas osoby nastoletnie, które:

szukają przestrzeni do rozmowy o tym, co się dzieje w ich życiu: w szkole, w relacjach, w nich samych,
przeżyły coś trudnego, co przerosło ich możliwości zaradcze albo naruszyło ich granice (np. przemoc rówieśnicza, cyberprzemoc, trudna sytuacja w rodzinie lub szkole),
chcą lepiej rozumieć siebie: zmiany, których doświadczają, emocje, które ich zalewają, zachowania, których nie rozumieją.
To również wsparcie dla rodziców, którzy widzą, że dzieje się coś trudnego, a ich nastoletnie dziecko nie jest gotowe na podjęcie psychoterapii. Zdarza się, że już jedno spotkanie wnosi dużo oddechu i bywa dokładnie tym, co jest w danym momencie potrzebne.

Młody mężczyzna w szarej bluzie, otoczony unoszącymi się kolorowymi konfetti na białym tle.

Obraz przedstawia dwukolorową ikonkę cytatu

Wiele młodych osób wie, że potrzebuje z kimś porozmawiać, ale nie chce albo nie może zdecydować się na regularną psychoterapię. Czasem bywa tak dlatego, że psychoterapia brzmi dla nich jak coś poważnego. Innym razem nie są pewne, czy to rodzaj wsparcia właściwy dla nich albo chcą po prostu omówić jedną konkretną sprawę – i to wszystko. Krótkoterminowe wsparcie jest idealnym rozwiązaniem właśnie w takich sytuacjach. Czasem wystarczy jedno lub kilka spotkań w miejscu, w którym możesz podzielić się tym, co siedzi w Twojej głowie – bez zobowiązań, bez etykietowania.

Warunkiem objęcia dziecka tą formą wsparcia jest zgoda obojga rodziców/opiekunów prawnych zarówno na spotkania konsultacyjne jak i terapeutyczne.

Etapy wsparcia krótkoterminowego

Konsultacje rodzicielskie

Każda współpraca zaczyna się od konsultacji z rodzicami lub opiekunami prawnymi.

To wymogi formalne, ale też dobry punkt wyjścia, który pozwala nam poznać kontekst i dobrze zaplanować kolejne spotkanie.

Rozwiń opis Zwiń opis

Dwie osoby rozmawiają siedząc w salonie. Jedna z nich gestykuluje, a druga notuje. Roślina w tle.

Konsultacje wsparciowe dla osoby nastoletniej

Kolejne spotkania mogą mieć różny charakter – w zależności od potrzeb:

Wsparciowy – gdy osoba nastoletnia potrzebuje być usłyszana, omówić trudną sytuację, odzyskać grunt pod nogami.
Psychoedukacyjny – kiedy chce lepiej rozumieć to, co się z nią dzieje: emocje, reakcje, fazę rozwoju, w której się aktualnie znajduje.
Doraźny – kiedy wydarzyło się coś konkretnego i potrzebna jest rozmowa tu i teraz.

Rozwiń opis Zwiń opis

Osoba w białej koszuli i czerwonych spodniach pisze w zeszycie siedząc na krześle.

Podsumowanie i zakończenie wsparcia

To ważne, żeby nie kończyć konsultacji wsparciowych nagle.

W przypadku podjęcia decyzji o zakończeniu spotkań, dobrze dać młodej osobie szansę na pożegnanie się i domknięcie procesu w ramach przynajmniej jednej wizyty.

Rozwiń opis Zwiń opis

Konsultacje rodzicielskie mogą odbyć się w gabinecie (w lokalizacji przypisanej do danej specjalistki) albo w formie online. Konsultacje z udziałem osoby nastoletniej odbywają się wyłącznie w gabinecie.

Spotkania indywidualne z osobą nastoletnią są prowadzone z zachowaniem tajemnicy zawodowej. Wyjątkiem są sytuacje, w których zagrożone jest zdrowie lub życie osoby małoletniej albo zdrowie i życie innej osoby.

Jak się zapisać na konsultację wsparciową dla młodzieży?

Aby zapisać się na konsultację, warto skorzystać z naszego internetowego systemu zapisów.
W przypadku kłopotów z umówieniem wizyty, zachęcamy do kontaktu z naszym sekretariatem.

Umów wizytę Skontaktuj się

Konsultacje wsparciowe dla nastolatków w Bliskim Miejscu prowadzą:

Nasi specjaliści

Najczęstsze pytania

To forma pomocy skierowana do osób nastoletnich, które nie chcą, nie są gotowe albo nie widzą potrzeby podejmowania regularnej psychoterapii. Spotkania mają charakter doraźny, wsparciowy lub psychoedukacyjny. Nie jest to kwalifikacja do terapii ani jej substytut. Psychoterapia to regularny, dłuższy proces pracy nad zmianą. Wsparcie krótkoterminowe to przestrzeń do rozmowy na temat konkretnej sytuacji lub wyzwania. Może to być jedno lub kilka spotkań. Nie narzucamy sztywnego harmonogramu spotkań – zależy nam na dopasowaniu się do Waszych potrzeb.

Krótkoterminowe nie znaczy powierzchowne. Znaczy: skupione na konkretnym celu, elastyczne i dopasowane do sytuacji, z którą dana osoba przychodzi.

Ilość oraz częstotliwość spotkań jest ustalana indywidualnie, w zależności od potrzeb danej osoby oraz możliwości grafikowych specjalistki.

Młode osoby po 13. roku życia, które potrzebują kogoś, z kim mogą porozmawiać o tym, co ich przerasta, niepokoi albo co chciałyby lepiej zrozumieć. Zdarza się, że chodzi o konkretne zdarzenie (np. przemoc rówieśniczą, cyberprzemoc, trudną sytuację w szkole lub rodzinie). Zdarza się też, że osoba nastoletnia po prostu chce mieć przestrzeń, żeby omówić coś, o czym trudno jej rozmawiać z bliskimi.

Tak. Każde spotkanie wsparciowe jest poprzedzone konsultacją z rodzicami lub opiekunami prawnymi. Decyzja o tym, czy dziecko uczestniczy w tym pierwszym spotkaniu razem z rodzicem czy woli, żeby odbyło się ono bez niego, należy do samego zainteresowanego.

To zależy od etapu współpracy. Pierwsze spotkanie, konsultacyjne, zawsze odbywa się z rodzicem lub opiekunem prawnym. To wymóg formalny, ale też dobry punkt wyjścia: pozwala nam zrozumieć sytuację i to, czego osoba nastoletnia potrzebuje.

To, czy i w jakiej formie dziecko uczestniczy już w tym pierwszym spotkaniu, zależy od niego samego. Może przyjść razem z rodzicem, może zostać w domu. Decyzja należy do niego. Kolejne spotkania wsparciowe mogą odbywać się bez rodzica, w zależności od tego, co specjalistka i osoba nastoletnia razem ustalą.

Zdarza się tak, ale nie musi tak być. Wsparcie krótkoterminowe jest niezależną, doraźną formą pomocy – nie stanowi kwalifikacji do terapii. Jeśli w trakcie współpracy okaże się, że głębszy, regularnie rozłożony w czasie proces wsparcia byłby pomocny, specjalistka może to zasugerować.

Oczywiście. Warto potraktować takie zgłoszenie poważnie. Ze względów formalnych wymagana jest jednak zgoda rodzica lub opiekuna prawnego na udział dziecka w wizycie.

Tak się zdarza i jest to ważna dla nas informacja. Relacja osoby nastoletniej ze specjalistką ma duże znaczenie. Jeśli dana osoba nie czuje przekonania do konkretnej specjalistki, nie ma powodu, by zmuszać do kontynuowania wizyt. Możemy wtedy wspólnie zastanowić się nad tym, czy warto spróbować rozmowy z inną specjalistką z naszego zespołu. A może ta konkretnie forma wsparcia nie jest w tej chwili tym, czego dana osoba poszukuje? Ważne, żeby osoba nastoletnia wiedziała, że jej głos się liczy i że nie musi udawać, że jest inaczej, niż jest.

Tak i jest to warunek, bez którego prawdziwy kontakt z osobą nastoletnią byłby niemożliwy. To, co dziecko mówi na spotkaniu, zostaje między nim a specjalistką. Rodzice nie otrzymują relacji z tego, co było omawiane na spotkaniu. Wyjątkiem są sytuacje, w których zagrożone jest zdrowie lub życie dziecka lub innej osoby. W takich przypadkach specjalistka ma obowiązek działać, nawet jeśli oznacza to wyjście poza ramy poufności. Jest to wymagane przez przepisy prawa i standardy etyki zawodowej. Osoba nastoletnia jest o tym informowana na początku współpracy.

Bez zgody rodzica lub opiekuna prawnego nie możemy prowadzić spotkań z osobą niepełnoletnią. Jest to kwestia niezależna od nas – to wymóg prawny. Jeśli taka sytuacja ma miejsce, zachęcamy rodzica / opiekuna prawnego do umówienia się na spotkanie z naszymi specjalistkami, aby wspólnie zastanowić się, co stoi za brakiem zgody i czy jest przestrzeń do zmiany tej decyzji. Jeśli osoba nastoletnia jest w trudnej sytuacji i nie może uzyskać zgody opiekuna, a potrzebuje pomocy, może skontaktować się z miejscami, które oferują wsparcie bez wymogu zgody rodzicielskiej, np. z Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (116 111), czynnym całą dobę.

Nie. Spotkania wsparciowe nie kończą się wydaniem żadnego dokumentu, opinii ani zaświadczenia. Nie wiążą się one z diagnozą ani oceną funkcjonowania. Jeśli potrzebna jest opinia psychologiczna dla szkoły lub innej instytucji, jest to związane z niezależnym procesem diagnostycznym. W celu uzyskania oficjalnej opinii / orzeczenia, zachęcamy do kontaktu z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, przypisaną do regionu danej szkoły.

Wsparcie krótkoterminowe, które oferujemy, nie jest formą interwencji kryzysowej ani pomocy doraźnej w nagłych sytuacjach. Jeśli osoba nastoletnia jest w kryzysie, wymagającym natychmiastowej reakcji, najważniejsze jest dotarcie do odpowiednich służb. W sytuacji zagrożenia życia zadzwoń na numer alarmowy 112.

Jeśli osoba nastoletnia przeżywa kryzys psychiczny, ma myśli samobójcze lub potrzebuje rozmowy tu i teraz, skontaktuj się z:

Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111 – bezpłatnym, czynnym całą dobę, anonimowym,

Telefonem dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci: 800 100 100 – bezpłatnym, czynnym całą dobę.

Po ustabilizowaniu sytuacji możesz skontaktować się z nami w celu sprawdzenia możliwości dalszego wsparcia w naszym Ośrodku.

Zobacz również

Konsultacje psychologiczne dla rodziców nastolatków

Psychoterapia indywidualna młodzieży

Krótkoterminowe wsparcie dla dorosłych

Psychoterapia indywidualna osób dorosłych

Psychoterapia rodzinna